«

»

mei 28

Bericht afdrukken

co-ouderschap, een hype?

Steeds meer gescheiden ouders willen 50/50 co-ouderschap. Soms staan beide ouders erachter, soms willen vaders het omdat ze “net zoveel recht hebben op de kinderen”. Co-ouderschap is populair, maar in mijn werk als mediator vraag ik me regelmatig af of de keuze voor co-ouderschap weer in de eerste plaats om de ouders gaat en niet om het kind?

Precies evenveel (en geen dag minder)

Als het onderwerp tijdens een mediation draait om het feit dat de kinderen precies evenveel bij de ene als de andere ouder zijn (zondagmiddag half 5 tot zondagmiddag half 5, en niet anders), geeft mij dat een slecht gevoel. Waar gaat het hier werkelijk om? Is het de angst van de vader om zijn kind te verliezen? Vaders hebben in een scheiding vaak het gevoel aan het kortste eind te trekken, dat de macht van de moeder bij de kinderen ligt. Helemaal irreëel is die angst niet. Vaders worden ook regelmatig aan de kant geschoven na een scheiding. En de om-de-week-een-weekend regeling kan de vader als betrokken opvoeder buiten spel zetten. En het is ook zo dat de moeder minder makkelijk haar kinderen kan oppakken en naar de andere kant van het land verhuizen als er co-ouderschap is. Met co-ouderschap staat een vader juridisch sterker.

Goedkoper

De populariteit van co-ouderschap heeft ook te maken met (vermeende) financiële voordelen. Er heerst een wijdverbreide misvatting dat je dan geen kinderalimentatie meer hoeft te betalen (dat klopt dus niet zie mijn blog over KA en co-ouderschap). En beide ouders kunnen een kind op hun adres inschrijven en zo fiscaal eenouder zijn met de daarbij behorende financiële voordelen. Niet het belang van het kind dus, maar financieel voordeel.

Loyaliteit

Als je het kinderen vraagt, zeggen ze vaak dat ze evenveel bij de vader als bij de moeder willen zijn. Logisch natuurlijk. Met de vraag bij wie ze willen zijn, raak je aan hun loyaliteit naar beide ouders. Gelijke tijd bij vader en bij moeder doorbrengen, maakt dat kinderen niet het gevoel hebben dat ze moeten kiezen. Een mooi neutraal antwoord in heftige tijden van een scheiding. Maar eigenlijk een vraag waar kinderen geen vraag op kunnen, of zouden moeten, geven.

Het kan ook gebeuren dit antwoord van de kinderen vervolgens ingezet wordt in de machtsstrijd, waarbij het belang van de ouder in termen van ‘het belang van het kind’ wordt geformuleerd: “Ik wil de kinderen net zoveel en de kinderen hebben tegen mij gezegd dat zij dat ook willen”.

Vervolg

De vraag is of co-ouderschap altijd de beste zorgverdeling voor de kinderen is, is daarmee niet beantwoord. Daarbij zij heel andere factoren van belang. En die komen in de volgende blogs aan de orde.

Rutten & Marianne Mediation/Echtscheiding Nijmegen
FacebookTwitterGoogle+LinkedInRSS

Permanente koppeling naar dit artikel: https://echtscheidingnijmegen.nl/loyaliteitsconflict/co-ouderschap-een-hype.html

5 reacties

Naar het reactie formulier

  1. Tegen machtsmisbruik

    Co-ouderschap is een grote valkuil en te vrijblijvend, als de een zegt ik heb geen zin meer in co-ouderen, heb je geen poot om op te staan, het zorgplan incl co-ouderschap is een papier waar je niets mee kan.

    Co-ouderschap wordt dan een drama over de rug vh kind wat pure uitbuiterij toestaat! Je kunt nl niet een incassobureau of een boete opleggen, kort geding na kort geding zal volgen als een “co-ouder” misbruik maakt van deze situatie met vele spanningen. Hoe komt men er uberhaupt bij dat ex-partners opeens wel zonder ruzie een co-ouderschap gelijkwaardig, stabiel kunnen voeren?

    Geen respect tijdens huwelijk, dan ook niet na het huwelijk, 1 vd partijen zal ook dan weer zwaar het onderspit delven, de meeste zorg op zich nemen EN NIET voor zijn of haar rechten kunnen opkomen als co-ouder!

    Deze co-ouder en kind krijgen niet waar ze recht op hebben, slachtoffers van een nauwelijks te keren levensituatie. Alle pogingen om dat te verbeteren worden tegenwerkt in het belang van het co-ouderschap en niet in het belang van het kind!

    Start NOOIT een co-ouderschap als er ook geen gelijkwaardigheid was is het huwelijk en je ex-partner geen afspraken na kwam, bespaar je kinderen deze slopende ellende!

    Niet iedereen het beste voor met gezamenlijke belangen van het eigen gezin. De prijs is te hoog en de kinderen te kort kind om een destructief co-ouderschap aan te gaan. Ken je ex voordat je deze “samenwerking” aangaat. Zie ook http://www.intermediair.nl/artikel//220635/coouderschap-het-beste-voor-kind-en-carrire.html

  2. Natasja

    Dank voor dit artikel!!
    Op het moment dat ik besloot dat ik wilde scheiden is mijn EX me zwart gaan maken omdat ik aangaf niets voor Co-Ouderschap te willen kiezen in het belang van mijn zoon. Mijn EX heeft een drukke baan en de communicatie verloopt erg slecht. Hij stelt zich agressief op, betrekt mijn zoon bij de scheiding en alles daarom heen. Helaas heeft mijn advocaat een fout gemaakt, door bij de rechter de verkeerde omgangsregeling voor te lezen bij de Voorlopige Voorzieningen, waardoor ik mijn zoon nu nog maar 2,5 dag zie. Ik voel erg veel druk door de agressieve manier van communiceren en mijn advocaat om alsnog voor Co-ouderschap te kiezen. Omdat ik me met mijn rug tegen de muur voelde staan, heb ik uiteindelijk een voorstel voor Co-ouderschap gedaan, dit in de hoop dat dit rust geeft voor mijn zoon en omdat ik weinig munitie heb om het opgebouwde dossier van Ex aan te vechten.
    Door dit artikel ben ik des te meer overtuigd dat een Co-ouderschap niet het beste is voor mijn zoon. Mijn Ex heeft nooit respect voor me gehad en vragen om in het belang van het kind te gaan denken, ipv een uitspraak voor te lezen aan een kind van 8 en erbij te zeggen dat ik hem maar 2,5 dag wil zien, vind ik heel schadelijk en pijnlijk! Dit is eigenlijk de rode draad geweest tijdens mijn huwelijk en dit wil ik zeker niet doorzetten. Ook vind ik het pijnlijk dat ik zie hoe mijn zoon van me vervreemd en tegen me op gezet wordt. Daarnaast lijkt het me niet de bedoeling dat hij iemand anders op mijn zoon laat passen, terwijl hij bij zijn moeder kan zijn. Op dit moment mag hij me niet eens bellen voor het slapen gaan, terwijl hij nadrukkelijk uitspreekt dit te willen. Ik heb helaas nog een lange weg te gaan. Mijn advocaat gaat nooit tegen een rechter zeggen dat ze een fout heeft gemaakt, dus ook daarin sta ik redelijk met mijn rug tegen de muur. Ik weet even niet wat nu te doen, dus alle adviezen zijn welkom!! In ieder geval bedankt!

  3. Marleen van Woerkom

    Hèhè! Eindelijk eens een tegenliggend geluid. 50/50, Co.-ouderschap, gelijke verdeling klinkt allemaal mooi maar kan alleen maar als je goed door een deur kunt. En als je dat kunt is wrs een andere verdeling beter voor kinderen. Het wordt aks een soort tovermiddel gezien alsof het dan voor kinderen goed geregeld is. Wat in het belang is van het kind is niet altijd in het belang van beide ouders.

  4. co_parent

    Natasja, als ik je relaas lees, dan is het misschien gewoon het beste om het co-ouderschap, dat door de rechter al is bepaald en waaraan je kind al aan het wennen is, te accepteren. Dan zal zijn getreiter en zwartmakerij ook het snelste ophouden. De bron van de ruzie wordt dan weggenomen. Voor jou even slikken, maar co-ouderschap of niet, zo lang jij je ex een ouderrol misgunt zal dat doorgaan. Dan blijft je zoon dar last van ondervinden. En op zich is het wel te volgen dat hij zich tegen jou afzet; kennelijk heb jij hem al van meet af aan het ouderschap willen misgunnen. Was daar nou werkelijk gegronde reden voor? Als de rechter heeft bepaald dat je zoon nog maar 2,5 dagen per week bij jou is, zal hij heus niet zo’n slechte vader zijn. Mischien zie jij dat zo, maar het is geen wedstrijd wie de beste ouder is en verwar jouw gevoelens voor hem als ex-partner niet met jouw gevoelens voor hem als ouders. Je zoon wil met beide ouders een goede band hebben, en dat moet je hem ondanks jouw gevoel voor je ex niet misgunnen.

  5. Jaime

    Ik ben helaas een vader die aan het kortste eind trekt. Die altijd voor zijn zoontje heeft gezorgd er altijd voor hem is en is geweest. Wanneer de moeder de “We kunnen niet communiceren kaart ” te voorschijn tovert en zelf ervoor zorgt dat de communicatie slecht blijft kun je als vader niks anders dan te accepteren dat de beloofde CO-Ouderschap niet gaat gebeuren. “In het belang van het kind” , ja daar is het heerlijke zinnetje welke te pas en te onpas word gebruikt. Als vader doet het pijn dat je merkt dat de relatie met je kind anders word, dat de nieuwe vriend van zijn moeder hem meer ziet en hij liever bij hem wil zijn. dan bij zijn eigen vader. ( na een dag wennen is dat weer anders maar tja.. weer een dag later moet hij naar huis. ) De taak van een ouder is liefhebben, zorgen en koesteren. Geen van de ouders zouden bij machte moeten zijn dat de andere ouder te ontnemen , en sterker nog in de eerste plaats het kind in een positie te plaatsen waar een kind helemaal niet zou moeten staan.

    Ik ben met strijden gestopt. Want verder gaan zou mijn zoontje hebben geschaad. In het belang van hem zet ik mijn belang in de koelkast. Co-ouderschap gaat niet alleen om 50/50, het gaat ook om het gelijkrecht van opvoeden, meegeven vormen. alles wat je in 3 dagen per 2 weken niet kan doen. sterker nog voor de ontwikkeling van het kind is een balans in tijd gepaard met harmonie het beste alternatief voor het niet bij elkaar zijn van zijn ouders.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>