«

»

jun 13

Bericht afdrukken

we wilden co-ouderschap, maar nu niet meer….

Mensen in scheiding hebben vaak/soms goede intenties. De intentie om er samen uit te komen, de intentie om alles zo eerlijk mogelijk gelijk te verdelen. Dus ook de zorg voor de kinderen. Soms geven moeders die de initiatiefnemer van de scheiding zijn uit schuldgevoel (of om de vrede te bewaren) toe aan co-ouderschap. Soms overschatten vaders wat het betekent om de zorg alleen te dragen.

Een jaar later kan het er anders uitzien

Uit onderzoek blijkt dat er in de helft van de gevallen na een jaar geen sprake meer is van co-ouderschap. Bijvoorbeeld om dat kinderen (met name pubers) er toch voor kiezen om op één adres te wonen. Of omdat het toch lastig te combineren is met een fulltime baan. Als iedereen het daarover eens is, is het geen probleem om de zorgverdeling aan te passen.

verdeling kinderkosten

Echter, de afspraken over de verdeling van de kosten voor de kinderen zijn gebaseerd op co-ouderschap. Dit betekent dat een betalende ouder die de kinderen minder gaat zien te weinig bijdraagt aan het levensonderhoud van de kinderen en de ontvangende ouder die de kinderen meer heeft krijgt geen extra bijdrage voor de dagen dat de kinderen extra bij haar zijn. Als de ouders een kinderrekening hebben afgesproken kan het nog veel schever uitpakken, als de kinderrekening vervolgens niet meer gebruikt wordt. Neem daarom in het ouderschapsplan altijd een clausule op om de afspraken over de verdeling van de kinderkosten te herzien of een herberekening van de kinderalimentatie te maken als blijkt dat er in de praktijk geen co-ouderschap meer is.

fiscaal

En eigenlijk mag je de kinderen niet meer over twee adressen verdelen als je feitelijk geen co-ouderschap meer hebt (de belastingdienst accepteert een 40-60 % zorgverdeling nog als co-ouderschap) en dat betekent dus minder belastingvoordelen voor een van de twee.

Rutten & Marianne Mediation/Echtscheiding
FacebookTwitterGoogle+LinkedInRSS

Permanente koppeling naar dit artikel: https://echtscheidingnijmegen.nl/verandering/we-wilden-co-ouderschap-maar-nu-niet-meer.html

4 reacties

Naar het reactie formulier

  1. Marinda

    Mijn man wil ook graag Co.-ouderschap , wij hebben nog 2thuiswonende pubers. Hij wil echter ook zo snel mogelijk samenwonen met zijn nieuwe vriendin (we zijn nog niet eens officieel gescheiden) en verwacht dat de kinderen naadloos zullen invoegen in zijn nieuwe relatie , als ze zien hoeveel liefde er tussen hun is.
    De vriendin in kwestie is een bekende van ons en mijn kinderen zien het helemaal niet zitten!

    1. Dank voor je reactie. Ik heb zojuist een blog geplaatst over samengestelde gezinnen (of stiefgezinnen) en de uitdagingen waar zij voor gesteld staan. Als je ‘on speaking terms’ met je ex bent, kun je hem dit misschien eens laten lezen. Een punt dat ik in mijn blog niet genoemd heb, is de factor tijd tussen de scheiding, de nieuwe relatie en het vormen van een stiefgezin. Dit kan in belangrijke mate het succes van je nieuwe gezin bepalen. Kinderen hebben tijd nodig om aan alle veranderingen te wennen. Het verlies moet een plek krijgen. Op termijn is dit ook in het voordeel van je ex-man. De kans dat de kinderen meewerken wordt dan n.l. groter.

  2. Pieter

    Hallo Marianne,

    Wij liggen in een scheiding en hebben een jonge dochter van 19.
    na een periode van mediation heeft mijn bijna ex , besloten om toch een eigen advocaat te nemen ivm dat ze het allemaal niet meer ziet qua overzicht.
    Dat valt te begrijpen, maar in de mediation periode hadden we de afspraak gemaakt dat er sprake is van co-ouderschap. Onze dochter vindt het (gevoelsmatige) lege ouderlijk huis erg lastig en is vrnl bij haar moeder.
    Nu stelt mn ex dat zij alleenstaand ouder is terwijl ik het co ouderschap in stand wil houden.
    Afgezien van het financiele verhaal, ben ik van mening dat onze dochter weghouden bij mij nadelig is voor de hele situatie en zie ik dat meer als een manier om sabotage te plegen.

    Hoe kun je hier het beste mee omgaan…?

    1. Hallo Pieter,
      Als je 19 bent, ben je voor de wet meerderjarig en hoef je officieel geen afspraken over een zorgregeling meer vast te stellen. Een kind van 19 kan haar eigen keuzes maken. Zo te horen, kiest zij ervoor om het merendeel van de tijd bij haar moeder te blijven en is het dus nog maar de vraag of hier echt sprake is van ‘sabotage’. Ik vrees dat je niet veel meer keus hebt, dan je erbij neerleggen. Zorg ervoor dat de relatie met je ex-vrouw zo goed mogelijk is/blijft, zodat je dochter er niet tussen komt te staan. Dan heb je ook meer kans dat ze zich fijn voelt als ze bij jou komt. Ik wens je succes!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML tags en attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>